Stowarzyszenie Pełnomocników ds. zarządzania jakością w ochronie zdrowia podczas konferencji „Jakość i cyberbezpieczeństwo w medycynie” zorganizowanej przez Centrum Zarządzania Ryzykiem Medycznym MedRisk – buduje mosty pomiędzy Dyrektorami Szpitali i Pełnomocnikami ds. zarządzania jakością w ochronie zdrowia, poszukując wspólnych korzyści ze skutecznie działającego systemu zarządzania jakością.
O czym m.in. było podczas Naszej prelekcji – o marnotrawstwie wynikającym z nieskutecznych procesów podmiotu leczniczego, o świadomości tego do jakich celów może nam służyć system zarządzania jakością ⬇️
„Powikłania i zdarzenia niepożądane, nie tylko nie dodają wartości, ale wręcz szkodzą pacjentom i wpływają negatywnie na ich poczucie bezpieczeństwa.
Jakbyśmy na to nie spojrzeli każde powikłanie i zdarzenie niepożądane, generuje mniejsze lub większe marnotrawstwo, które bezpośrednio dotyka budżetu podmiotu leczniczego (np. dodatkowa diagnostyka, materiały, leki, przedłużona hospitalizacja pacjenta, itd.)
Jeżeli dodamy do tego, że marnotrawstwo to także nieefektywne działania, które zabierają cenny czas lub powodują nieskuteczne wykorzystanie posiadanych zasobów (np. odroczone zabiegi powodujące nieefektywne wykorzystanie bloku operacyjnego, pakiety badań powodujące nad wymiarowe zlecenia badań laboratoryjnych, zlecanie konsultacji lekarskich na wszelki wypadek, niepodejmowanie decyzji pozwalając na dalszą eskalację problemów, obarczanie zadaniami administracyjnymi lub logistycznymi personel medyczny, itp.) – za to wszystko płacimy, tylko czy powinniśmy to akceptować, bo zawsz tak było …
A gdyby tak, dyrektor podmiotu leczniczego za każdym razem otrzymywał informacje – ile danego dnia stracił pieniędzy w wyniku powikłań i zdarzeń niepożądanych, czy też nieefektywnego działania procesów.
Gdyby, widział w czasie rzeczywistym, jak zwiększa się słupek zatytułowany koszty i tym samym zmniejsza się wartość słupka pod nazwą zyski.
Gdyby widział, jak każdego dnia wartość jego skarbca topnieje, jak pozbywa się pieniędzy i pogłębia dziurę budżetową swojego podmiotu leczniczego – tylko dlatego, że akceptuje ten stan rzeczy polegający na niepodejmowaniu lub nieskutecznym podejmowaniu działań ukierunkowanych na eliminację problemów, które nie tylko dotykają pacjentów, ale także jego samego.
I tutaj dochodzimy do najważniejszej kwestii, czyli świadomości – jeżeli widzę i czuję bezpośrednią relację pomiędzy zdarzeniami niepożądanymi oraz nieefektywnymi procesami, a wynikiem finansowym podmiotu leczniczego, to znaczy że przechodzę na drugi poziom świadomości, czyli wiem, że nie wiem. A to już jest przełomowy moment.
Dlaczego?
Świadomość zdawania sobie sprawy z otaczającej rzeczywistości to „furtka” do świata, który pozwala analizować zjawiska i reagować na nie. Dodatkowo, dwie świadome osoby (przykładowo: Dyrektor Szpitala i Pełnomocnik ds. zarządzania jakością) są w stanie skutecznie się komunikować, a to już jest pierwszy krok do wspólnego planowania działań na rzecz poprawy bezpieczeństwa pacjentów i budżetu podmiotu leczniczego.
Czyli można powiedzieć, że świadomość powoduje, że zaczynamy mówić tym samym językiem, czyli wiemy o czym mówimy, a to prowadzi nas do planowania i realizacji skutecznych działań”.
